Dist. 18, Art. 1, Q. 5
Book I: On the Mystery of the Trinity · Distinction 18
DIST. XVIII. ART. UNICUS QUAEST. V.
■m
siipra floiiuMi: iliceiulum, quodsecuiiduni communem acci'|)l,iiini'iii '/('// i't (loni. donum aliqiiid dicit ultra qiiaiii ilalniii. cl ilatnm ultra quani donnin. Donnin ' nltra ([iiain datnin importat emanationem jier inoilnm lilieralitalis: datum vero ultra quam donum importat aclum comiiiunicati(inis, quia donum dicit lialiitum. El ideo. quia illnd quod addit donum supradatum, est personale, ideo doinun proprie - est personae Spiritus sancti.
-2. Ad illud quod quaeritur, ratione cuius respectus dicatur donuin proprie: iam patet responsio^, ([uia ratione respectus ad dantem, non inquam ratione res[5ectussimpliciter. sed raticme talis resiDectuSj quia emanat per modum donabilis. quod est proprium Spirilns sancli.
3. Qnod ergo obiicitui', qnod emanat per inodum donabilis Filius; dicendum, quod falsuin est. Quamvis eniin donabilitas sive liberalitas coinmunicelur Filii generationi^ non tamen est ratio emanandi ; et quia comniunicatur aeternaliter, ideo datur temporaliter ; sed quia non est ratio emanandi, ideo non einanat Filius iit donum, sed soluin S[5iritus sinctiis.
4. Acl illud quod iiltimo • obiicitur de respectu ad creaturam ^ , dicendum , qnod hoc intelligilur de illo noinine, quod iin[iorlat soluni res[3ectuin ad creatnram, non [^ersonae ad^ [Dersonam; donum autein utrumque iin^iortnt; ideo non habet hic illa'"" regida locum.
SOHO
LION.
1. (luiioslionoi
i's| iilrinn hoc noim-n
in gcncru coiivcniiit
<■ .\cc liimcn , ut bcne observiil S. Tlioniiis (S. 1. ip 38. ii.
.'^im-imi s.,Hlo . sr,
.s»/; (/»« i-iitioiii' ijisi ci
n\ciiiiit, utruni scil.
iid. i.) |icr hoc , quod iii dono imporliilur respcclus ad cre<
-i\c |,ro|iMci;is pc,'s,,iii
•. im cssentialc. —
turani, oportcl , quoil sit csscnlialo, sed quod aliquid essenlia
Vt solmio „„.]j„s i
l,'ll,:^i,l„,-. s,„.,„lil,„ ,.s
, in ilono fli\ino onc icili iid diin-
in suo intelloctu indudalur, siciil ossonlin incliidiliir in intelk
otii porsnnae ».
lom, iilteram ciiiii
'cliilioi," iMiionis i„| C
ni c„i iliitnr. We-
11. Antiqui magistri hic cin, S,.riipl,i,',i co,„-oi',li,,„ , ia,-i.|)|
spiictiis iid (hinti',11
i,l csl l',il,- , lMli,in,
iinporliil, ut Spi-
Durando, qni singularom \iiini i,.|„',is ,l,iiii. li,„. „o,i„ii Sp
citus Siinr-His omiii,i'l
pcr ,i„„li,ni ,loni,bilis;
■t nitionc huius re-
ritui siinclo laniuni appropriiiri , quoil bciie rcprobiii IJioiiys
spcctiis nomcii ilon
csl pmiiriuiii sivc p
rsoiiiile. Nam recte
Carlh. (hi,- ,|. -2.,. — .Vlo.x, lIal.,S. p. 1. q. 64. m. 1. — seot
oljstTNiif Ki.hiinl. ii
Mcl. (loc. inlVii cil.): .
Donuni , prout ac-
do hac c, s,'i|i|. in iiiroquo scripto hic q. unic. — S. Thom
i-ipinir in (li\i„is. 1
si rcs iirocclcns , cui c
suo modo proce-
liio q. 1. ii. 1. -2; S. lo,'. oit. — B. .\lborl. , hic a. 3: S. p.
(lenili convciiit prii
II mtin iloni. Priniii iiu
cm rnlio doni nmor
ir. 8. q. 3(i. m. 2. partio. 1. — P.Mr. a Tiir. , hi,- q. 2. a.
cst... Proprium iiiK
m Spirilui siinclo esl .
iiuod proccdat ut
quiiestiunc. 1. — Richard. ii «01!., Iii,- q. 1. — .i:-i,l. 11., Iii
iunoT». .Vltci-ii iMtio
importiil rcsportimi riil
inis nil i-reiituias.
1. prine. q. 1. — Dc hac ol si'q. q. I»,iiiin,l. . hi,- ,|. 1.
QUAFSTK) V.
Utriiin (iomt.m .nve (lotiahUitas .fit propriela-s (Iktinctiva Spiritu.^ .fancti.
Quinto quaeritur. utrum doiiabilitas sive (|oiium sit [iroprieias distinctiva [lersonae ■ Spiritns sancti. Et qiiod sic. videtur.
I. Dicit enim Augustinus quinto de Trinitate": I. « Eo est donum, qiio spiritiis » ; sed spiritus est proprielas distinctiva: ergo et donum.
"2. Itein, Augustiniis quinto de Trinitate'', assignans differentiam [jrocessionis Filii etSpiritus sancti, hanc ponit, quod ille procedit per modum nati, sed
iste per inodum doni ; ergo si Iiaec differentia attenditiir [5enes proprietates distinctivas, ut [jatet, quia nativitas est proprietas Filii: ergo et donabilitas sive donnm est proprietas Spiritus sancti.
3. Itein, hoc i[3sum videtnr^" rdtione, quia oninis pro[5rietas, secundum qn:nii |)er.'^oiia ililTert :ili omnilinv aliis, est [lersonae propiichis (Jis(iiictiv;i: snl iloiinm inest soli [oersonae S[iiritns s;iiicli cl seiii|ii'c: crgo esi, proprietas eius [ierson;Uis ".
' Coil. 1 addil rniiii. \i,i\ ,-,>il. W itii-il lo,,, iniporlnl.
•lIOTcl ,piid,'ni „ii'li„s priicslinil ^■^■liiiiicni
- Kd. \- propriiiiii.
ccplani.
'■' In plurimis n,ss ,-i ,„1. 1 ilcsi respmixin.
" Viii. c i-ii iiiss, ,'i i'il. 1 oniillil prrsou
* -Viiqui oodd. iit T aa olc. ol cd. 1 rmin„i,ilrliir l'ilii
■* Ciiii. 11, 11, 12, .'1 IV. c, 2(1. ,1, 2'.1, Vii
ijenerationein , qui ot paulo inn'a ponuni ro„n„„ili,l„r loco
sii',, ,'. 2. ,'\ ipio hiic' \ci'li:i -iniiiii s„„,.
communicatui: Vat. commmiicehtr Filin /n ip;,rriiti„nr , alii
" Ciip. li, cll.j, „. l-i. 01 l(i: cli', hic 11
codd. ciim cdd. 2, 3, ^,.r,C coniin,i„irrt„r'Filii iirnrniliniii.
„, li, ( c, 3, in princ, — .MiiKi codd, oum
hi (iii,' rcspoiisionis lide antiquiorum iiiss. ,i ,„l. 1 s„lisiil„ini„s
rniiiniit pro rinanavit. Dein aliqiii cmld. „( 1 S ,,1, ,,, ,1. 1
lcrciitia insinuatur, — Paulo infra in multis ms
.intns loco soliiin.
3, (i po,u'tnr dati \oro iiati . s,'d porporam ,
que est personalis.
Contua: 1. Niliil dicens respectum ad creaturas I opposi- est proprietas distinctiva personae, quia, omni respe- "™ ctu ad creaturam circumscripto, tenet distinctio personalis; sed donum dicit respectum ad eum ciii datui': ergo etc. S« diccht, qiiod non est proprietas secundum comparationem , quam habet ad creaturas, sed ad dantem: pari ratione missio S[)iritus sancli " erit proprietas distinctiva. cum dicat respeclum ad mittentem.
2. Itein . onmis proprielas distinctiva dicitur ab actu. noii abhaiiitu. Unde Pater dicitur, quiageneral, Filius. quia generatur, Spiritus vero sanctiis, quia spiraliir; sed donum non dicitur ab actu donandi, sed ab habilu. ahoquin non diceretiir ab aeterno^: crgo etc.
3. Item. iiullius alterius personae proprietas distinctiva accipitur in relatione ad crealuras ' vel dicit respectum; sed doiium dicit hoc: ergo non est proprielas distinctiva.
4. Iteni, si donum est proprietas distinctiva Spiritus sancti et eius notio, tunc ergo spiritus sanctus et ainor non est proprietas: quodsi " spiritus sanctus et amor est proprietas, ergo sunt septem notiones, quod est contra communem opinionem omnium. Si dicas, quod eadem notio ' imporlatur per haec tria nomina. ergo videntur nomina synonyma, ut Marcus, Tulliiis, quod aeque magnnm inconveniens est: ergo etc.
Donum esl proprietas distinctiva Spiritus sancti secundum^ respeclum ad dantem, quin tamen excludatur ratio donabilitatis sive respectus secimdmn aptitudinem adeum cui datur.
Rkspondeo: Dicendum, quod ad hoc dixeriint "P'"io q^
aliqni, quod donum dupliciter esl in divinis conside-
rare: uno modo. prout dicit respectum soluin ad
donalorem; et hoc iiiodo dicit Augnstinus % quod
« eo dicitur donnm, qiio procedit » ; et sic dicuat,
quod donuni est pro|irielas (listiiictiva Spiritus san-
cti. Alio iiiodo accipitiir ' (loniiiii, prout dicit respectum
adeuiii cui datiir: et sic iioii (licil proprietatem distin-
ctivain, sed consequens ad proprietatem distinctivam.
Sed illud non videtur posse stare. Nam donum >'»'' p™'»; . ,. • , '<"■■
semper aliquam comparationem dicit ad eum cui
datur; intellecto enim, quod non sitdonabilis alicui,
impossibile est intelligere, quod sit donum.
Et propter hoc aliter dicendum , sicnt priiis Soiuiio ai
tactum est'°, quod domim praeter respectum , quem
importal ad dantem , importat respectum ad eum cui
datur. Sed hoc potest esse tripliciter: vel secundum fnpiej >
actum, ut quia datus^': vel secundum habilum, ut oum cnic
quia dandus; vel secnndum aptitudinem , ul qiiia
donabilis. Et iste respecliis ^" adeo coniunctus est
primo, ut primus sine Iioc non possit esse nee intel-
ligi, immo de necessitate seqiiitur, si procedit per
modum doni, qnod sit donabilis: el ideo sequens
respectus non aufert priino, quin sit proprietas
distinctiva '". Dicendiim ergo, quod est proprietas
distinctiva ratione primi respectus, secundo respectu
noii repugnante, sed consonante.
rei esl distinrliviim ipsiiis , et vice versa , proniiscue adliibemuitermini proprietm , secmulum qmm persona dilfert ab omni- bus aliis, et inest soli personae el semper (cfr. Porpliyr., de Pracdiciib. c. de Proprio) , ac proprietas personae diitinctiva et proprietas personaliji , ideoque a parte rei ipsum argumentum ex pluribus coiitractum exliibetur. Vel dic , quod loco minoris iuxta forniam syilogisticam ponendae ; sed donum est proprietas , secundum quam. persona Spiritus sancti differtab omiii- bus aliis , ponitur ratio ipsius.
quo cod. 0 habet proprietas , alii autem codd. cum ed. I , verbis incongrne transpositis , quod eadem importantur nomitui per haec trio. Paulo infra post Marcvs ope niss. cl sex primarum edd. expunximus et.
English
[Translation pending]
Notes
[Notes pending]