Bonaventure

DIST. XV. P. l. ART. UNICUS QUAEST. I.

quem nullo moda/ habet auctoritatem , ergo multo fortius mittit se; et hoc facit ibi: A^e aulem mireris, qmd Spiritus sanctus dicitur mitti vel procedere a se. In tertia vero parte Ostendit hoc a simili: si enim Filius misit se , pari ratione et Spiritus sanctus

se; et hoc facit ibi: Deinde ostendit datum esse etiam a se ipso. In quarta vero et ultima opponit contra praedicta , et hoc ibi: Sedad hoc opponitur: Si Filius a se ipso etc, ubi etiam solvit et breviter epilogat praedeterminata.

TRACTATIO QUAESTIONUM.

Ad intelligentiam huius partis quatuor quaeruntur:

Primo quaeritur , utrum missio sit in divinis.

Secundo , dato quod sic -, utrum missio sit ex tempore vel aeterna.

Tertio quaeritur, cuius sit missio ut missi. Quarto, cuius sit missio ut mittentis.

ARTICULUS UNICUS.

De missione in divinis.

QUAESTIO l

Utruni in divinis sit missio.

Circa primum , quod mlssio sit in divinis, ostenditur :

1. Pruno per scripturam veteris Testamenti, Sapientiae nono': Mitte illam de caelis , et loquitur de Sapientia , quae est Dei Filius.

2. Item, per scripturam novi Testaraenti, ad Galatas quarto^: At ubi venit plenitudo lemporis, mi- sit Deus Filium siium. Et post ^: Quoniam estis filii Dei, misit Deus Spirilum Filii sui in corda vestra.

3. Item, hoc ostenditur per testimonium Verilatis, loannis decimo sexto": Cu7n autem abiero, mittam vobis Spiritum veritatis.

4. Item, ratione videtur' istud ideni: quia mittere non est aliud quam ex se aliquem producere in alium, sicut Sol radium mittit in aera; sed Spiritus sanctus a Patre et Filio procedit in creaturam: ergo ab eis mittitur.

5. Item , quandocumque datur aliquid alicui ut absenti , convenienter dicitur mitti ; sed tota Trinitas est absens peccatoribus quantum ad gratiam inhabitantem: ergo quandocumque datur Spiritus san- ctus quantum ad gratiam inhabitantem , non incongrue dicitur mitti; si ergo dari est in divinis hoc modo, ut dictum est*, ergo et missio.

Contra: 1. Ubicumque est missio, ibi e&t sepa- ■ ratio; unde Hieronyraus super Ezechielem " : «Quod

coniunctum est et in uno corpore copulatum mitti non potest, sed quod exlra est»; unde non mittitur manus, sed iaculum. Sed in divinis est omni- moda indivisio et nulla separatio: ergo etc.

2. Item , ubicuraque est missio, ibi '" est missi ad mittentem subiectio; quod patet: dominus enim mittit servum , et non servus dominum. Sed in divinis est oranimoda aequalitas et nulla subiectio: ergo ibi non est missio.

3. Itera, ubicumque est missio, ibi est mutatio, quia non dicitur aliquid mitti , ubi est ; sed in dlvinis nulla omnino cadit mutatio: ergo etc.

4. Item, missio, passive dicta, in quantum talis est opus ministerii; sed in nobilissima natura in quantum talis non cadit ministerium: ergo etc.

Missio est in divinis; tamen a triplici respeclu missionis ad principium, ad terminum, ad missum removenda est omnis imperfectio, qualis inest missioni in creaturis.

Respondeo: Dicendum, quod missio est in di-t vinis, sicut ostendunt praedictae auctoritates et rationes; et transfertur a creaturis ad Deum.

quod sic. ^ Vers. 10.

quod scihcet operetur. Secundum hanc triplicem

conciosio 3. comparationem est missio in divinis. Mittitur enim

Filius vel Spiritus sanctus ut alicubi ad inliabitan-

dum, ut aUcui ad possidemlum ut donum, ut ad

aliquid, scilicet ad effectum conferendum '. Et ideo

missio per comparationem ad terrainum reperilur

completissime in divinis. multo magis quam in erea-

turis.

Si autem loquimur de missione in comparatione ad missum, sic in his inferioribus ponit triplicem conditionem imperfectionis , scilicet separationem , subiectianem et mutationem ; quae quidem non sunt in divinis. Est tamen aliquid perfectionis ibi istis correspondens; et ratio huius patet sic.

In istis inferioribus separatur missus a miltente

Respec ad missn Iriplex ( imperfecti

propter distantiam termini a mittente = ; ut patet , iii.perieci,„

cum mitto aliquem Romam; quia Koma distat a me,

si ille debet esse Komae, oportet quod separetur a

me. In divinis vero , quia Deus mitteiis est ubique, conciusio v.

nulla est distantia, et ideo nulla est separatio; loco:

tamen huius est missi a mittente egressio", sive

emanatio.

1. Et sic patet responsio ad illud quod obiicitur de conditione separationis.

Similiter in his iiiferioribus est in jnisso subie- imperfeciio ctio propter differentiam mittentis ad missum! Quia' enim missus recipit a mittente velesse, vel virtutem, vel operationem, et est separatus ab eo in sd)^ stantia — quia substantia omnino eadem non participatur a pluribus — necesse est, quod aliam virtutem recipiat ab eo et aliam iurisdictionem illa inferiorem. Sed in divinis non est substantialis differentia, et ideo conciusiu r,. omnia sunt aequalis nobiiitatis in mittente et misso. Sed tamen loco huius est subauctoritatis emanatio '.

2. Et sic patel secunda obieclio.

Similiter in his inferioribus est in misso mtt- iiuperfecUii talio propter distantiam raissi a termino. Quia« enim non est in termino, ad queni mittilur, ideo oportel quod mutet locum, et ila quod sit in eo mutatio. Quia vero in divinis missus nulii loco abest, non t,„nciusinc., oportet, quod personaliter accedat; et ideo non est ibi mutatio. Sed tamen loco eius est alicuius effe- "■' ctus de novo productio.

3. Et sic patel lertia obieclio. Quamvis eiiim in divinis non sit separatio, subiectio et mut;ilio, tamen loco horum est emanatio ', subauctoritatis origo et novi effeclus productio.

4. Ad illud quod ultimo obiicitur, quod perti- soivitur net ad ministerium ; dicendum , quod hoc verum est, posiT™, "^ ubi niissio dicit subiectionem; sed hoc non est in divina natura. sed in creaturis.

SCHOLIOK

1. Quomodo differant temporatis processio , missio, datio Spiritus sancti non eodem modo ab anliquis Scliolasticis determinatur. Audiamus Richard. a Med. (I. Sent. d. 14. a. I. q. 3.): « Quidam volunt, quod non differunt realiter , sed secundum rationem tantum. Nam processio temporalis principalius importat rcspectum ad teimimim ad quem , missio ad princicipium a quo , donatio vero ad effectum. Alii autem maiorem dilTerentiani eonantur assignare inier tiaec Iria. Dicunt enim.

quod processio temporalis de principali sigiiilicalo noii significat nisi processionem aeternam cum quodam respectu secun- dum rationem vel secundum dici ad creaturam, et actu connotat novuni effectum in creatura et novam realem relatioiiem in creatura ad Spiritum sanctum. Donatio vero de suo principali signiflcato non dicit aliquam emanationem, quia tota Tri- nitas dat se ipsam , loquendo de emanalione secundum rem, qua emanat ipsamet persona , sed dicit emanationem doni ap-

English

[Translation pending]

Notes

[Notes pending]