Bonaventure

DIST. XIX. P. 1. ART. UNICLIS QUAEST. IV.

Relatio aequalitatis in divinis est reciproca; sed i actus coaequationis non dicitur de Patre respectu Filii. \

Respondeo : Dicendnm, quod aequalitas est ibi 1. cum conversione ^ , non tantum quia rfwma, sed etiam quia aequalitas de sui ratione dicit reciprocationem in quantum aequalitas. Et * secundum hoc credendum est, qiiod Pater est aequalis Filio et Filius Patri.

Et ad intelligentiam obiectorum notandnm ^ , io.quod dupliciter est loqui de aequalitate: aut prout dicit respectum aequiparantiae , aut prout ultra respectum concernit actuni coaequationis *. In quantum dicit respectum aequiparantiae , sicut ostendunt rationes, necesse est, quod sit ibi reciprocatio ; sed in quantum ulterius concernit actum coaequattonis , 3. sic dicit rationem imitationis: et sic non convenit

Patri respectu Filii, quia importaret subauctoritateni in Patre^ Unde non dicitur Pater coaequari Filio, quia Filium non imitatur nec perfecte nec imperfecte- Et est simile, si dicatur: hoc cum iMo. Potest enim dupliciter intelligi: aut" prout dicit duorum coniunctionem; et sic de necessitate attenditur secundum conversionem; si enim iste vadit cum illo, necesse est etiam, quod verum sit e converso. Alio modo hoc cum illo dicit associationem , et ita quandam subauctoritatem in associante; et sic dicitur, quod miles vadit cum rege, non e converso, quia miies associat regera ', non e converso. Similiter intelligendum est in aequalitate.

1 . 2. 3. 4. Et ex his patent auctoritates Sancto- i'ateut op-

^ posita prae-

ruui, quia ' loquuntur de aequalitate secundo modo, ter ad '.. praeter illam Dionysii, ad quam respondendum , quod non habet locum in proposito, quia Dionysius loquitur proprie de causa, secundum quod causa dicitur illud cuius esse sequitur aliud^ et ita differt per essentiam ab effectu , et hoc modo non cadit in Deo respectu personae.

S C H 0 L 1 0 N.

1. Aequalitas concersim dicta idcm ost ac mutua sivc reciproca. — Distinctionem inter simplicem relalionem aequalita- \is ct aequalitatem cum actu coaeqmtionis Sanctus adiiibet etiam infra d. 31. p. 1. q. 3. Eandem habet etiam S. Thom. et Alex. Hal. locis infr. citt. et etiam Kichard., qui ad mentem S. Thom. quoad aequalitatem cum actu coacquationis addit : « Sed quia de virtute sermonis hoc nomen aequale non videtur importare nisi relationem aequiparantiae , quia quod importet coaeqitationem videtur magis ex modo loquendi, secundum quem non

consuevimus proprie dicere veritatem : rex est cum milite , sed iTiiles est cum rege ; ideo de virtute sermonis , nisi essent auctoritates , quae videntur sonare ad conlrarium , videretur pos- se concedi simpliciter , quod Pater est aequalis Filio » .

II. Alex. Hal. , S. p. I. q. S4. m. i. a. 2. 3. — S. Thom. , hic q. I. a. 2; S. I. q. 42. a. I. ad 3. — B. AlberU, hic a. 4; S. p. I. tr. II. q. 47. m. 3. -^ Petr. a Tar., hic q. 1. a. 3. — Uichard. a Med., hic a. I. q. 2. — JEgid. R., bic 1. princ. q. 2. — Henr. Gand. , S. a. 68. q. 2.

QUAESTIO IV.

Utrum in divinis sit aequalitas cum circumince,ssione.

Quarto quaeritur, utrum in divinis sit aequalitas cum circumincessione. Et quod sic, ostenditur:

1. Primo auctoritate Domini, loannis decimo quarto '° : Ego in Patre, et Pater in me est.

± Item, Augustinus de Fide ad Petrum ": « Propter unitatem naturae totus Pater est in Filio et Spiritu sancto».

3. Item, hoc ipsum ostenditur ratione, quia in

quo cod. U habet scilicet.

CoNTRA : 1 . Si l'ater esl in Filio et e converso , ergo Pater est in Patre. Sicut enini sequitur in praedicando, quod quidquid praedicalur in plus vel ae- que de aliquo, praedicatur de omni eo quod est sub 00 ^: ergo similiter, si ;i]iquid est in aliquo, necesse est, quod in eodem sit omne quod est in eo: ergo si Filins est in Patre, omne quod est in Filio, est in Patre: seil Pater est in Filio: ergo Pater est in Patre.

2. Itein, quandocnmque duo simplicia eiusdem generis simul sunt , ita quod unum est in altero, non

distinguuntur ;ih iiivicem, sicut punctus est in puncto. Si ergo P;iler el Filius sunt omnino simplices; si Pater est in Filio et Filins in Patre. non videtur, qnod distinguantur.

3. Item, si du;ie essenti;ie divin;ie e.ssent. impossibile esset, quod nna esset in ali;i. quia un;i non pns- .set illahi alii, quoniam iitnuine esset aeque spiritualis el suniine spirilirdis: ergo si diiae jiersoiiae sunt ;ie-

I que el siuniiie spiriliiales. iiiipossihile esi , quod uu;i, sit in ;ilter;i; el iilud '' videlur, quia Deiis non potesl

j esse in creatur;i, qiiin ei illabatnr. Si ergo persona

I est in persona, videtur omnino ei ill;dji.

i 4. Ilem, quaero, qnid signilicet I oc ([uod est esse <jhi"

j in Patre, utrum dic;itur secundniii ■siih.sianl.iam, aut

j secundum relatioimn. Si sei^undnui relaliiynem, hoc est contni .Vnguslinuin, qiii dicil in littera', quod « propler uiiilileiii iiatur;ie loliis l'al(>r est in Filio el Spirilu saiiclo » . Si secundinii ■tiili.sianiiam; sed '

: quae secundmu sulistanli;uii dicunlnr, conveniunt tribus: ergn hoc quod est e/i.se in Pulre convenit

I Filio et Spiritui sancto et P;Uri: ergo Pater est in

! Patre, quod non conceditni-.

5. Item, cuni dicitur: Pater est iii Filio, et Filius in Patre, aut impurtatur eadem liabitudo, aut altera. Si eadem, cum Filins sit in Patre ut iu principio, tiuic similiter Pater esset" in Filio ut in principio; quod simpliciter est ;ibsurdum. Si non importatur eadem habitudo: ergo sicut '° non est circumincessio, cuni dicilnr: genus est in specie, et species in genere, similiter nec in proposito e.sset circumincessio.

6. Item, Filius esl de Patre et ;ipud Patrem,et non convertitui- : ergo pari ratione videtur , quod non convertalur. c|uodsi Palei' est in Filio, quod Filius sit in Patre.

7. Itein, iiovem modi essendi m/ " siint in ci'ea,- Nove

' L'nus lillorque codox ul GV addit eigo.

Quando alterum de altero praedioatur ut de subiecto , quaecumque de eo quod praedicalur dicuntur , omnia eliam de subiecto dicentur. Haec propositio innuit principium aflirmativi syllogismi , quod vocatur dici de omni. Vide Aristot., !. Prior. c. I seqq. — .Vristol., II. Poster. c. 14. (c. 12.) ait : <■ Dico autem in phis esse quaecumque insunt quidem unicuiquc universaliter, at vero ct alii». Hacc sunt, ut ibi innuitur, duplicis rationis ; quacdam sunt iia m plns, ut sint etiam extra gemis, ut sunt conceplus primi analogi v. g. esse aliqvid respectu ternarii ; quaedam vero sunt ita in phis , ut tamen non sint extra gemis , cuiusmodi sunt conceptus univoci generici v. g. esse nu- menim imparem icspectu ternarii. Porphyrius libr. de Praedi-

quod Deus non possit exhibemus lectioneni cod. T , cum qua

English

[Translation pending]

Notes

[Notes pending]