Bonaventure

DIST. XIX. P. II. ART. IINICUS QUAEST. II.

3S9

tur in partem et limitatur el fit hic et mmc et uniim numero et particulare.

Quoniam igitur in divinis non est additio ad •maoAo % materiani nec tractio in ' partem , ideo non cadit in divinis universale nec particulare, sicut ostendunt rationes ad hoc inductae in opponendo.

1. Ad illud ergo quod primo obiicitur de Da- M opposi- masceno, dicendum, quod improprie Amivw parti-

culare pro iwommunicaUli.

2. Ad illud quod obiicitur , quod universale est quod praedicatur de pluribus; dicendum, quod ista

" est ratio communicabilis ; universalis autem non esl, nisi secundum quod realiter intelligitur multiplicari ^ in illis. Similiter solvendum de particulari.

3. Ad illud quod obiicitur, quod est in plus et est univocum etc; dicendum , quod universale est in plus , ita quod simplicius , et fit in ^ minus per additionem ad illud; non autem sic in Deo.

4. Ad illud quod quaeritur, utrum eodem sit * communicabile et incommunicabile ; dicendum, quod alio et alio; quia, sicut dicit Augustinus ^, « alio est Deus, et alio Pater»; sed non alio et alio secundum

7-em, sed secundum rationem: quia deitate est Deus, paternitate Pater, et paternitas non est aliud re ab essentia , quoniam paternitas est essentia; est tamen aliud ratione. Et quia ablativus dicit rationem , ideo non eodem est Deus, quo Pater ". — Et si obiicias: aut rationi illi respondet aliquid in re, aut nihil; dicendum, quod ratio illa per comparationem ad-^ essentiam non est nisi modus, sed per comparationem ad aliam personam est res. Et hoc patet, quo- niam habere essentiam ab alio et non habere nou dicit rem aliam, sed solum modum; habere autem ab alio et habere non ab alio dicit realem differentiam, quia nulla res est a se et ab alio'.

3. Ad illud quod ultimo obiicitur de simphci, dicendum, quod est simplex possibiie ad additionem, et tali modo universale est simplex; alio modo simplex, quia priuat compositionem et additionem, et haec repugnantia non consonat universalitati : et tali modo divina essentia est simplex, quae nullo modo trabibilis est in partem per additionem , sicut trahitur universale: et ideo non est universale.

CoNTRA: 1. Boethius in flbro de Trinitate": «For-F ma sine materia non potest esse subiectum», el loquitur de Deo: ergo in Deo non erit ratio principii materialis.

2. Item , materia inter oinnia entia est imperfectissimum , unde et Augustinus dicit in libro Con- fessionum '", quod prope nihil est; sed Deus est omnino perfectissituus : ergo omnino in eo nihil invenitur imperfectionis: ergo nec quod est materiae.

3. Item, materia est principium patiendi^', unde pati est a materia. Omne igitur , in quo est materia, est natum pati et recipere ; sed nihil tate est omnipotens; in hoc eniin, quod pati potesl, deflcit a posse: ergo in omnipotente nullo modo est materiale principium.

4. Item, si materia est in Deo, aut respectu

quod codtl. CO hoc loco ponunl, ipso tamen omissd post Deo. Dein cod. Z post competit addil ei.

que separat (»1 yip li^tXi-fsici ^(^iupi^Ei). — De indistinctione materiae vide q. praec. in corp.

English

[Translation pending]

Notes

[Notes pending]