Bonaventure

DIST. XXin. ART. II. QUAEST. II.

plici S2nsu iisi sint , et per consequens ad hanc quaesliononi \'el aflirmative vel negative respondere potuerint.

II. Alex. Ilal. , S. p. I. q. 57. m. 3. — S. Thom., hic q. I . a. I . ad 4. S : S. I. q. 29. a. 2. ad 2. — B. .\lbert., Iiic. a. 3 :

de hac et seq. q. S. p. 1. tr. 10. q. i3. m. 1. — Petr. a Tar., Iiic q. 2. a. 2. — Richard. a Med. , liie a. 2. q. 2. — Aegid. R. , hic q. i. — Henr. Gand. , de hac et seq. S. a. 53. q. 5. M. 37, et a. 75. q. 3. n. S. — Dionys. Cai'th., hic q. 2.

QUAESTIO II.

Ulrmn plures essentiae in divinis numerari possinl.

Secundo quaeritur de numeralione illius nominis essentia. Et quod non numeretur, oslendi- tur sic':

1. Quia in divinis est unitas absolutissinia, quae .non multiplicatur: ergo cum nullum nomen sit adeo absolutuni, sicut nomen essentiae, ergo per illud significatur unitas non multiplicata: ergo nomen essentiae non numeratur; et Iioc est quod dicit .\ugusti- nus% quod ratio repugnat.

2. Item, hoc ipsum videtui' a minori. HoC enim nomen Deus est nomen essentiae in comparalione ad personam ; sed secundum Scripturam in Lege, scilicet Deuteronomii sexto % Deus dicitur unus et non plures; et secundum Symbolum ": « Non tres dii, sed unus est Deus » : ergo et hoc nomen essentia multo minus plurificatur , cum dicalur absolutius.

3. Iteni , natura divina non multiplicatur in tribus; sed hoc nomen essentia ejit nomen divinae naturae, ut hoc nomen substantia: ergo nec essentia nec substantia multiplicantur ' sub propriis nominibus, ut videtur.

CoNTBA : I . Augustinus septimo de Trinitate " :

Ad opposi- '( Cur haec tria non dicantur una persona » , et

^™' loquitur de tribus personis : sed neutrum genus re-

spicit essentiam: ergo cum dicantur tria, ergo tres

2. Item, raftbne videtur: Augustinus in eodem libro " dicit, quod « Pater et Filius et Spiritus sanctus

dicuntur tres personae, quia commune est eis hoc ' quod est persona » ; sed hoc nomen essentia est commune: ergo potest dici fo-es essentiae.

3. Item, ibidem dicit, et habetur in littera % quod « ideo dicuntur tres personae , quia Pater est persona, et Filius persona et Spiritus sanctus persona » . Ergo similiter sunt tres essentiae , quia Pater est essentia etc.

4. Item. Pater et Filius sunt entes plures, ergo plures habentes entitatem" — sequitur enim: sunt plures dii, ergo plures deitates — similiter; Pater et Fi- lius sunt: ergo plura esse, ergo plures essenliae.

Essentia non numeratur in clivinis , quia una eademquc iiatura non numerata est in tribus 'personis.

Respondeo: Dicendum, quod in onini substantia, cuius est esse et operari, necessario intelligimus na- disUi luram et habent&iyi naturam. Cum ergo hoc '" sit in Deo, intelligimus in Deo naturam et habentem naturam. Et naturam dicimus substantiam vel essentiam ; habentem naturam dicimus personam. Quoniam ^' ergo in creatura rationali contingit, unam personam . aii habere plures naturas, scilicet corporalem et spiri-etin tualem : sic a contrario sensu in Deo propter suni-

quod in paucis ut P Z oniittitur; dein aliqui codd. ut APST omittunt parliculam non , et nonnulli ut VX bb post dicantur addunt de. Mox post i>ersonis exhibemus lectionem codd. V aa

1. Ad illud ergo quod obiicitur de essentia per sohiiioop-hoc quod Augustinus dicit: Haec tria; dicendum,

poBitonm). , . , ., . . - , . 1

quod minus expresse loquitur etimpropne; et ideo verbum eius est exponendum.

2. 3. Ad illud quod obiicitur, quod ideo tres

personae * , quia persona est commmie, et quilibet est persona etc. ; dicendum , quod non dicit totam rationem, sed partem quantum ad verbum exterius; ideo oportet intelligere, quod ibi ' additur: quia est commune quod distinguitur. Unde Patei' est persona et Filius est persona, non eadem, sed alia.

4. Ad ultimum quod obiicitur, dicendum, quod em ahquando dicitur substantive, et sic non trahit numerum aUunde; aliquando* tenetur adiective, et sic trahit numerum a supposito, et sic non numeratur fornia; et hoc modo non sequitur, quod sint phires entitates, nec de hoc verbo sunt, quod plura esse.

QUAESTIO m.

Utrum catholice dicere pliires deos possimus.

Tertio quaeritur, ulrum catliolice possimus dicere plures deos. Et quod sic , ostenditur hoc modo.

1 . Hoc nomen Deus recipit distinctivum terminum Ad oppofj. ratione suppositionis, ut cum dicitur, Deus generat

^™' Deum: ergo cum eadem distinctio imjMrtetur per hoc quod est generat et per hoc quod est tres, quia personalis, ergo haec '" pari ratione est catholica: tres dii sunt

2. Item, idem est Deus (^oA Imbens deitatem; sed plures sunt habentes deitatem — hoc dicitur catholice — ergo similiter plures dii sunt.

3. Item, hoc nomen Deus, quamvis sit substantiale, tamen impositum est ab operatione. Sed con- tingit, operationem pluraliter dici de personis, ut patet Genesis primo°: Faciamus hominem etc: ergo et hoc nomen dii.

4. Item, ad numerationem alicuius veram non plura requiruntur quam vera multiplicatio suppositorum et formae; sed haec est in Deo, quia tres sunt personae divinae; persona dicit suppositum, divinae ' formam : ergo etc.

3. Item, cum omne generale contingat specifi-

qui locus a Magistro habetur in cap. 4. Clarius adhuc ab Augusl. in c, S. et 6. explanatur , quod persona dicit aliquid commune quod distinguitur, essentia vero commune aliquid indistinctum. — In fine responsionis post alia Vat. cum cod. cc minus apte

English

[Translation pending]

Notes

[Notes pending]